مثانه عصبی در کودکان (Neurogenic Bladder)

مثانه عصبی در کودکان (Neurogenic Bladder)

مثانه دو عملکرد اصلی دارد: ذخیره کردن ادرار و خالی کردن آن بعد از پرشدن مثانه. برای اینکه این دو کار به درستی انجام شود، باید سیستم عصبی عضلانی مثانه هماهنگ عمل کنند‌. تارهای عصبی پیام مثانه را به مغز می‌رسانند و مغز پیام خود را به سلولهای عضلانی مثانه ارسال می‌کند. در مثانه نوروژنیک این سیکل و چرخه فیزیولوژیک درست عمل نمی‌کند. در نتیجه مثانه خوب پر نمی‌شود و خوب تخلیه نمی‌گردد.
علل:
در کودکان علت آن می تواند مادرزادی و از بدو تولد باشد و یا به صورت اکتسابی بعدا ایجاد شود. علل شایع آن شامل اسپاینا بیفیدا، تروما و آسیب به نخاع، تومورهای دستگاه سیستم عصبی مرکزی و تومورهای لگنی است.
علائم:
علائم آن متناسب با علت زمینه‌ای متفاوت هستند. لیک یا نشت غیر ارادی ادرار، احتباس ادراری، هیدرونفروز، رفلاکس ادراری، عفونت‌ ادراری و سنگ ادراری از علائم آن به شمار می‌روند.
ارزیابی و تشخیص:
مطالعه یورو دینامیک یا نوار مثانه، سونوگرافی از کلیه و مثانه، وی سی یو جی(VCUG)، ام آر آی (MRI) از ستون فقرات و تست های عملکردی کلیه لازم است.
درمان:
اساس و هدف درمان، حفظ عملکرد کلیه و حفظ اختیار ادراری بیمار است.درمان های غیر جراحی شامل انجامCIC و زدن مکرر کاتتر توسط والدین یا پرستار در طی روز به منظور خالی کردن ادرار است. با این روش از عفونت ادراری پیشگیری به عمل می‌آید، هیدرونفروز کم می‌شود و ادرار بیمار بی اختیار جاری نمی شود.
تخلیه مداوم شبانه با گذاشتن سوند شبانه و فیکس کردن آن تا وقتی که بیمار در خواب است، به بهبود عملکرد مثانه، کاهش عفونت و کاهش فشار بر کلیه منجر می‌شود.
تجویز آنتی‌بیوتیک شبانه فقط یک بار در ۲۴ ساعت برای پیشگیری از عفونت موثر است.
تجویز داروهای آنتی کولینرژیک هم باعث کاهش اسپاسم مثانه و کاهش فشار بر روی دستگاه ادراری می‌شود.
درمان جراحی:
وزیکوستومی: ایجاد راهی به بیرون از مثانه، از جدار تحتانی شکم به منظور تخلیه راحت و مستقیم ادرار از مثانه به بیرون است. این روش موقت بوده و نمی توان به صورت دائمی از آن استفاده کرد.
آگمانتیشن مثانه: در این روش با استفاده از بزرگ کردن حجم مثانه از طریق پیوند روده، باعث افزایش حجم مثانه و کاهش میزان فشار بر روی کلیه می‌شویم.
آپاندیکووزیکوستومی یا متروفانوف( Mitrofanoff ):
در این روش، آپاندیس کودک مورد استفاده قرار می‌گیرد. یک انتهای آن به مثانه پیوند شده و انتهای دیگر آن از پوست جدار شکم بیرون گذاشته می‌شود. این استوما یک طرفه است. از طریق کاتتر، ادرار داخل مثانه خالی می‌شود.

اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *