شایع ترین سرطان کلیه‌ی شیرخواران و کودکان

تومور ویلمز (کلیه) در شیرخواران و کودکان:

تومور ویلمز شایع ترین سرطان کلیه، در کودکان است. این تومور اغلب کودکان 4-3 ساله را مبتلا می کند. معمولا یک کلیه ومواردی هر دو کلیه می تواند به وسیله تومور ویلمز گرفتار شود.

تومور ویلمز ( سرطان کلیه) همیشه علائم و نشانه های بالینی ندارد و کودکان مبتلا ممکن است سالم و سرحال به نظر برسند. علائم این بیماری شامل تورم شکم، لمس توده شکمی، درد شکم، تب و وجود خون در ادرار است.

علت  این بیماری  کاملا مشخص نیست. این سرطان به دنبال خطا و اشتباه در DNA  سلولی ایجاد می شود. این خطای سلولی باعث تولید سلول های سرطانی و ایجاد تومور کلیوی می شود که به تدریج منجر به از بین رفتن سلول های نرمال بافت کلیه می شود.

در مواردی این خطای DNA  از والدین به کودک منتقل می شود ولی در اغلب موارد ارتباطی بین تومور ویلمز و ابتلای آن در والدین وجود ندارد.

وجود سابقه و شرح حال مثبت فامیلی شیوع ابتلا به این سرطان را افزایش می دهد. تومور ویلمز( سرطان کلیه) در مبتلایان به انیریدیا(عدم تشکیل مادرزادی عنبیه)، همی هایپرتروفی(غیر قرینه بودن اندام ها و بزرگی یکی از آن ها نسبت به دیگری)، هایپوسپادیاس (نابجایی محل خروجی مجرای ادرار) و بیضه های پایین نیامده بیشتر دیده می شود.
سرطان کلیه در سندرم های نادر زیر هم شایع تر است. این سندرم ها عبارتند از: سندرم WAGR (شامل تومور ویلمز، انیریدیا، ناهنجاری های دستگاه تناسلی و سیستم ادراری و عقب ماندگی ذهنی) و سندرم BECKWITH- WIEDEMANN (که با بزرگی ارگان های داخل شکمی و زبان بزرگ خود را مشخص می کند).

اقدامات و بررسی های تشخیصی:

برای تشخیص تومور ویلمز( سرطان کلیه)  اقدامات و بررسی های ذیل باید انجام شود:

1- معاینه بالینی؛ که در آن پزشک علائم ممکن در تومور ویلمز در بیمار خود را جستجو می کند.

2- آزمایشات خون و ادرار برای  کودک انجام می شود.

3- اقدامات تصویر نگاری که وجود تومور در کلیه یا کلیه ها را مشخص می کند و شامل سونو گرافی، CT اسکن و MRI  می باشد.

4- جراحی و برداشتن کلیه و ارسال آن به پاتولوژی جهت تعیین ماهیت آن، جنس و نوع تومور، سرطانی و غیر سرطانی بودن آن و میزان انتشار و پیشرفت آن لازم است و در عین حال رزکشن جراحی، نقش درمان و تعیین مرحله بیماری را هم ایفا می کند.
مرحله بندی یا  تعیین میزان پیشرفت کمی سرطان، به تصمیم گیری در خصوص پروتوکل درمانی بعد از عمل کمک می کند.

مرحله اول: تومور محدود به یک کلیه بوده و با درمان جراحی به طور کامل ریشه کن می شود.

مرحله دوم: سرطان خارج از کلیه را نیز شامل شده و و بافتهای اطراف کلیه مثل عروق خونی و چربی های اطراف کلیه را مبتلا می سازد. در این مرحله نیز برداشتن توده ی سرطانی با جراحی، به طور کامل امکان پذیر است.

مرحله سوم: وقتی است که بافت های بیشتری همچون غدد لنفاوی اطراف کلیه و ارگان های نزدیک به کلیه گرفتار شده و ممکن است به کمک جراحی بافت های تومورال به طور کامل برداشته نشود.

مرحله چهارم: زمانی است که ارگانهای دور دست مثل ریه، کبد، استخوان ومغز گرفتار شود.

مرحله پنجم وقتی است که هر دو کلیه گرفتار باشند.

درمان:

درمان این بیماری به صورت برداشتن قسمتی از کلیه ها است. البته درمواردی که تومور خیلی کوچک بوده و یا اینکه کودک به طور مادزادی تک کلیه است. در موارد دیگر برداشتن کامل کلیه ی مبتلا به همراه بافت های اطراف آن شامل حالب، غده آدرنال وغدد لنفاوی آن سمت انجام می شود. نهایتا در گرفتاری دو طرفه،  حتی المقدور نقاط مبتلا  برداشته شده و بقیه کلیه ها در هر دو سمت حفظ می شود.

پیشگیری:

این بیماری  قابل پیشگیری نیست و باید به سرعت تشخیص داده و اقدامات عاجل درمانی در مورد آن انجام شود.

 

 

 

 

 

 

اشتراک
اطلاع از
guest
2 نظرات
قدیمی ترین
جدیدترین Most Voted
بازخورد داخلی
مشاهده تمامی نظرات
سمانه
سمانه
18 روزها قبل

👍👍👍

ارغوان
ارغوان
18 روزها قبل

ممنون از شما

آخرین ویرایش٪ 1 $ s توسط٪ 2 $ s
2
0
فکر شما را دوست داریم ، لطفا نظر دهیدx
()
x