عفونت ادراری در کودکان و درمان آن Urinary tract infection (UTI)

تب، درد، تکرر و سوزش ادرار، احساس عدم تخلیه کامل ادرار و بی‌اشتهایی از جمله علائم ابتلا به عفونت ادراری در کودکان و نوزادان است که باید هر چه سریع‌تر نسبت به درمان آن اقدام شود. رفلاکس ادراری به برگشت غیر طبیعی و معکوس ادرار از مثانه به کلیه ها گفته می‌شود. ادرار تولید شده در کلیه بطور طبیعی وارد لگنچه، حالب و نهایتا مثانه جهت تخلیه می‌شود. حرکت برعکس ادرار از مثانه به کلیه در هر سنی غیر طبیعی، پاتولوژیک و بیماری‌زا تلقی می‌شود. عضلات صاف لگنچه، حالب و فشار ادرار موجود در مثانه، عوامل باز دارنده برای پیشگیری از  رفلاکس هستند. رفلاکس ادراری باعث صعود باکتری‌های موجود در مثانه به سمت حالب، کلیه و نهایتا عفونت ادراری می‌شود. عفونت ادراری سبب ایجاد اسکار یا آسیب سلول‌های کلیه شده و به عنوان یکی از علل نارسایی مزمن کلیه و همودیالیز یا دیالیز صفاقی در کودکان شناخته شده است.

علل رفلاکس ادراری چیست؟

رفلاکس ادراری به دو  نوع اولیه و ثانویه تقسیم بندی می‌شود. رفلاکس ادراری اولیه یک رفلاکس مادرزادی بوده که از بدو تولد وجود داشته و علت آن ناهنجاری در محل اتصال حالب به مثانه است طوری که امکان حرکت طبیعی و یک طرفه ادرار از کلیه به مثانه مختل شده و به صورت معکوس از مثانه به کلیه برمی‌گردد. در رفلاکس ادراری ثانویه عوامل دیگری به غیر از مشکلات مادرزادی وجود داشته که این علل شامل عفونت ادراری ، اختلال حرکتی مثانه، انسداد خروجی مثانه به هر علتی مثل وجود تومورهای خوش‌خیم و بدخیم، توده‌های لگنی، یبوست شدید ، وجود دریچه خلف پیشابراه و انسداد در خروج ادرار و دیورتیکول مثانه می‌باشد. در شیرخواران پسر به دنبال ختنه کردن در زیر یک سالگی، شانس مبتلا شدن به عفونت ادراری 15 برابر کاهش پیدا می‌کند.

 علائم رفلاکس ادراری چیست؟
تب، درد، تکرر ادرار، سوزش ادرار، احساس عدم تخلیه کامل ادرار، بی‌اشتهایی و عدم وزن‌گیری کامل و بی‌قراری است. گاهی علامت عفونت ادراری درکودکان فقط تب است لذا هر کودک بدون علائم ادراری با وجود تب باید از لحاظ وجود عفونت ادراری بررسی شود.
رفلاکس ادراری چگونه تشخیص داده می شود؟
بعد از اخذ شرح حال و معاینه دقیق کودک، آزمایش ادرار و کشت ادرار از اقدامات تشخیصی اولیه در شیر خوار محسوب می‌شود. سونو گرافی کلیه، اندازه و شکل کلیه را تعیین کرده و لزوما وجود یا عدم وجود رفلاکس ادراری را تشخیص نمی‌دهد. گرفتن عکس رنگی از مثانه در حالت پر و موقع ادرار کردن (VCUG) حرکت و جریان رو به عقب ادرار را نشان می‌دهد که برحسب میزان و شدت این برگشت، درجه‌بندی رفلاکس تعیین می‌شود. اسکن رادیونوکلئواید (RNC) یکی دیگر از ابزار های تشخیصی و پی‌گیری است. در این روش میزان اشعه وارد شده بر کودک کمتر از (VCUG) سنتی می‌باشد ولی ارزش تشخیصی و دقت آن کمتر است. اسکن (DMSA) میزان آسیب بافت کلیه را تشخیص می‌دهد. هم‌چنین به دلیل ارثی بودن رفلاکس ادراری در کودکان، بررسی برادر و خواهر کودک مبتلا به رفلاکس ادراری توصیه می‌شود. حتی بعضی از ارولوژیست‌ها و نفرولوژیست‌ها بررسی رفلاکس ادراری با گرفتن عکس رنگی دراین کودکان را توصیه می‌کنند.
رفلاکس ادراری در کودکان چگونه درمان می‌شود؟
درمان عفونت و رفلاکس ادراری طبی است. تجویز آنتی‌بیوتیک برای پیشگیری از عفونت ادراری به صورت تک دوز و شبانه توصیه می‌شود. این بیماری با رشد کودک معمولا خوب می‌شود و نوعا نیازی به جراحی ندارد. بعضی از صاحب‌نظران تجویز آنتی‌بیوتیک به صورت پیشگیرانه را در موارد خفیف رفلاکس توصیه نکرده و اعتقاد دارند که تجویز آنتی‌بیوتیک تاثیری در پیشگیری از عفونت، اسکار و آسیب کلیه ندارد. درمان جراحی در رفلاکس بسیار شدید، عفونت ادراری مقاوم، تخریب و اسکار بافت کلیه علی رغم درمان آنتی‌بیوتیکی توصیه می‌شود.
اشتراک
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد داخلی
مشاهده تمامی نظرات
0
فکر شما را دوست داریم ، لطفا نظر دهیدx
()
x